Bir kaza, yarım kalan bir çığlık ve o çığlığın ardından yıllarca susmayan bir vicdan…
Makinist Ateş için geçmiş, geride bırakılmış bir zaman değildir. Her gece yeniden yaşanan, her tren sesinde tekrar yaklaşan ve her sessizlikte kendisini hatırlatan bir andır. Yelda’nın ölümü yalnızca bir kayıp değil, Ateş’in kendisine verdiği hükmün başlangıcıdır.
Bir insan, kendisini affetmeden gerçekten geçmişini geride bırakabilir mi?
Anneannesinden kalan miras Ateş’i Kula’ya götürürken evde bulduğu sandık, yolunun Eylül ile kesişmesini sağlar. Asıl soru ise şu:
Eylül kim?
Sonra sandık açılır.
Yedi çekmece, yedi anahtar ve geçmişten bugüne uzanan izler…
İnsan bazen bir sırrı çözmek için yola çıktığını sanır. Oysa yolun sonunda bulacağı şey, aradığı sırrın kendisi olmayabilir. Bazen bütün işaretler, bütün yollar ve bütün tesadüfler insanı tek bir yere götürür.
Bu kitapta şehirler değişecek, taşlar konuşacak, eski yollar yeniden açılacak. Alaşehir’den Sardes’e, Aigai’den Kula’ya uzanan bu yolculukta geçmiş ile bugün birbirine karışacak. Bütün bu gizemin altında daha eski ve daha zor bir soru saklı kalacak:
İnsanın en uzun yolculuğu, bir başkasına ulaşmak mı, yoksa kendi içindeki karanlıktan çıkıp ışığa yürümek midir?
Değerlendirmeler
Henüz değerlendirme yapılmadı.