Mira, evdeki eski duvar saatinin yıllardır çalışmadığını bilmektedir. Fakat bir gece saat kendi kendine işlemeye başlar.
03.17’de duran akrep ve yelkovanın ardında kumdan bir yol açılır. Mira bu yoldan geçtiğinde kendini Zaman Atölyesi’nde bulur. Burada unutulan anlar, bekleyen saatler, duraklamış odalar ve çözülmeyi bekleyen zaman iplikleri vardır.
Mira’nın ipliğinde sert bir düğüm durmaktadır.
Bu düğüm yalnız bir geceden oluşmamıştır. Söylenmeyen sorulardan, kapı önünde bekleyen çocukluktan, açılmayan bir mektuptan, kısa cevapların ardına saklanan korkulardan örülmüştür.
Zaman Atölyesi ona tek bir şeyi gösterir. Geçmiş değişmez. Ama insan geçmişin önünde donup kalmak zorunda değildir.
Mira, kendi susuşunun izini takip ederken bir anın gerçekten ne zaman geçtiğini öğrenir. Çünkü bazı anlar unutulduğu için değil, içinden geçilmediği için bekler.








Değerlendirmeler
Henüz değerlendirme yapılmadı.